Κλίμα και βλάστηση


Κλίμα

Στο δασονομείο της Βαμβακούς και σε υψόμετρο 1000μ. λειτουργεί από τη δεκαετία του 60 ένας από τους μετεωρολογικούς σταθμούς του Ιδρύματος Δασικών Ερευνών της Αθήνας. Από τις παρατηρήσεις αυτού του μετεωρολογικού σταθμού προκύπτει ότι η θερμοκρασία στη Βαμβακού κυμαίνεται, κατά μέσον όρο, τον Ιανουάριο από 0,6°C τα ξημερώματα έως 6,6°C τις μεταμεσημεριανές ώρες και τον Ιούλιο από 14,8°C έως 27,1°C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει παρατηρηθεί στη Βαμβακού είναι -12°C, ενώ η υψηλότερη μόλις 37°C. Οι θερμοκρασίες, συνεπώς, που καταγράφονται στην Βαμβακού κατά τις μεταμεσημεριανές ώρες είναι περίπου 3°C μικρότερες από εκείνες της Τρίπολης και 7,5°C μικρότερες των θερμοκρασιών της Σπάρτης. Οι διαφορές αυτές αμβλύνονται κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, διότι το ανάγλυφο της Βαμβακούς δεν ευνοεί τις ισχυρές νυχτερινές αναστροφές θερμοκρασίας, όπως συμβαίνει στο οροπέδιο της Τρίπολης και στην κοιλάδα της Σπάρτης. Ειδικά για το καλοκαίρι, εξαιτίας του υψομέτρου οι θερμοκρασίες είναι αρκετά χαμηλές για τα ελληνικά δεδομένα, καθιστώντας την περιοχή ιδανικό τόπο θερινών διακοπών.

Το μέσο ετήσιο ύψος βροχής είναι κατά 250-300 mm περίπου μικρότερο από εκείνο της Τρίπολης και της Σπάρτης, διότι το Μαίναλο και ο Ταΰγετος από τα δυτικά και οι κορυφές του Πάρνωνα από τα ανατολικά προκαλούν την εξασθένηση των βροχοπτώσεων, οι οποίες σημειώνονται στις δυτικές πλαγιές του Πάρνωνα.

            Από βιοκλιματικής απόψεως, η περιοχή εμπίπτει στον ύφυγρο μεσογειακό όροφο με ψυχρό χειμώνα και με βάση τον αριθμό των βιολογικά ξηρών ημερών, που για τη Βαμβακού είναι 80, το κλίμα της χαρακτηρίζεται σαν μεσομεσογειακό με έντονα ξηρή περίοδο.

 

 

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ "ΒΑΜΒΑΚΟΥΣ"
Γεωγραφικό πλάτος:      37° 15΄
Γεωγραφικό μήκος:        22° 34΄
Υψόμετρο:     1000 m
Περίοδος παρατηρήσεων: 1962-1976 (15 έτη)
 
Μέση θερμοκρασία
(C°)            
Μέση μέγιστη θερμοκρασία(C°)
Μέση ελάχιστη θερμοκρασία(C°)
Απολύτως
 μέγιστη θερμοκρασία(C°)
Απολύτως  ελάχιστη θερμοκρασία(C°)
Μέση
σχετική
υγρασία(%)
Μέσο 
ύψος
βροχής
(mm)
Ιανουάριος 3,8 6,6 0,6 16 -12 74 77
Φεβρουάριος 4,5 8,3 1,0 19 -10 72 58
Μάρτιος 6,5 11,0 2,6 20 -8 69 59
Απρίλιος 10,4 14,5 5,3 26 -1 65 31
Μάιος 15,7 20,5 9,5 34 2 64 35
Ιούνιος 19,5 24,9 13,2 34 4 63 29
Ιούλιος 21,7 27,1 14,8 37 7 61 32
Αύγουστος 21,4 26,9 14,6 36 7 62 10
Σεπτέμβριος 18,1 23,5 11,6 34 3 65 26
Οκτώβριος 13,2 17,9 8,1 29 -1 69 56
Νοέμβριος 9,5 13,4 5,0 23 -6 71 47
Δεκέμβριος 5,5 8,7 1,9 22 -6 73 83
Έτος 12,5 16,9 7,4 37 -12 67 543
 Πηγή: Κλιματολογικά δελτία περιόδου 1962-1976 του Ιδρύματος Δασικών Ερευνών Αθήνας
    
METEOROLOGICAL STATION "VAMVAKOU"
Latitude:      37° 15΄
Longitude:   22° 34΄
Altitude:     1000 m
Period of observations: 1962-1976 (15 years)
  Mean air temperature (C°)                 Mean maximum air temperature (C°)        Mean minimum air temperature (C°) Absolute maximum air temperature (C°) Absolute  minimum air temperature (C°)       Mean air relative humidity (%) Mean precipitation amount (mm)
January 3,8 6,6 0,6 16 -12 74 77
February 4,5 8,3 1,0 19 -10 72 58
March 6,5 11,0 2,6 20 -8 69 59
April 10,4 14,5 5,3 26 -1 65 31
Mai 15,7 20,5 9,5 34 2 64 35
June 19,5 24,9 13,2 34 4 63 29
July 21,7 27,1 14,8 37 7 61 32
August 21,4 26,9 14,6 36 7 62 10
September 18,1 23,5 11,6 34 3 65 26
October 13,2 17,9 8,1 29 -1 69 56
November 9,5 13,4 5,0 23 -6 71 47
December 5,5 8,7 1,9 22 -6 73 83
Annual 12,5 16,9 7,4 37 -12 67 543
 Source: Climatic bulletins of the period 1962-1976 of Athens Forest Research Institute 

 

 

Βλάστηση

Στην περιοχή της Βαμβακούς από τα 800μ. έως τα 1700μ. υψόμετρο κυριαρχούν τα μεικτά δάση ελάτης (Abies cephalonica) και μαύρης πεύκης (Pinus nigra). Δυτικά του χωριού υπάρχουν συστάδες καστανιάς (Castanea sativa). Στις χαμηλότερες και ξηρότερες πλαγιές με νότιο και δυτικό προσανατολισμό, καθώς και στους δασωμένους αγρούς κυριαρχούν τα πουρνάρια (Quercus coccifera) μαζί με τα σπάρτα (Spartium junceum) και, όπου τα εδάφη προέρχονται από σχιστόλιθους, τα ρείκια (Erica arborea). Ανάμεσα στα παραπάνω είδη φύονται διάσπαρτα άτομα δρυός (Quercus pubescens), αρκεύθου (Juniperus oxycedrus), οστρυάς (Ostrya carpinifolia), φούσκας (Colutea arborescens), βάτων (Rubus canescens), κράταιγου (Crataegus monogyna) και φράξου (Fraxinus ornus), συνοδευόμενα πολλές φορές από τα αναρριχώμενα Clematis vitalba, Clematis flammula και Hedera helix (κισσός).  Στις πλέον υποβαθμισμένες, από τη βόσκηση, τις εκχερσώσεις και τις πυρκαγιές, θέσεις κυριαρχούν, στα μεν εδάφη τα προερχόμενα από σχιστόλιθους η αφάνα (Genista acanthoclada), στα δε προερχόμενα από ασβεστόλιθους η ασφάκα (Phlomis fruticosa), συνοδευόμενα από τον κίστο τον κρητικό (Cistus creticus). Κατά μήκος των ρεμάτων φύονται πλατάνια (Platanus orientalis) και διάφορα είδη ιτιάς (Salix sp.). Πολυάριθμα είδη από ποώδη φυτά και νανώδεις θάμνους (Ruscus aculeatus, Asparagus acutifolius, Micromeria graeca, Origanum vulgare, Ballota acetabulosa, Pteridium aquilinum, Cyclamen repandum, Clinopodium vulgare, Luzula forestri και πολλά άλλα) συνθέτουν τον υπόροφο των προαναφερόμενων τύπων βλάστησης. Στα τελευταία πρέπει να συμπεριληφθεί και το περίφημο τσάι του Μαλεβού (Sideritis clandestina), που φύεται στις κορυφές ανατολικά της Βαμβακούς σε υψόμετρο > 1400μ., πάνω από τη ζώνη βλάστησης της ελάτης και της μαύρης πεύκης.     



active³ 4.7 · © 2000 - 2007 IPS Ltd · Όροι χρήσης